Blog

Noodhulpreis Vinnytsja, 10-14 maart 2026

Het is half vier in de ochtend als de motoren van vier volgeladen bussen ronkend tot leven komen. Terwijl de rest van Nederland zich nog eens omdraait, begint voor acht mannen – een inmiddels hechte ploeg uit onder andere Katwijk en Veenendaal – een missie van 4.000 kilometer. Het doel: Oekraïne. Twee van de Mercedes-bussen, gefinancierd door gulle gevers uit het vissersdorp, zullen de grens nooit meer oversteken; zij blijven daar.

De reis verloopt voorspoedig tot de Poolse grens, die de mannen dwingt tot een oefening in geduld. Zes uur lang staan ze stil door een ontbrekend stempeltje. Papierwerk versus goede daden. Eén van de bussen had nog een motorstoring. Door het gehobbel was het luchtfilter los gaan zitten. Met ductape kon dit worden hersteld en konden ze verder.
 
Eenmaal in Vinnitsja worden de handen uit de mouwen gestoken. De bussen worden gelost en de twee Mercedessen worden officieel overgedragen aan de lokale contacten. Dan volgt een lunch op het kerkplein met contactpersoon Koen, zijn vrouw Ira en hun dochter. Terwijl de soep op tafel staat, loeit plotseling het luchtalarm. Een rilling gaat door de Nederlandse groep, maar Koen en Ira verblikken of verblozen niet. “Lekker blijven zitten,” klinkt het nuchter. “Als ze toeslaan, is het op de centrale, niet hier.”
Het is een surrealistische ervaring die diepe indruk maakt, zeker wanneer de dochter van het stel in vloeiend Vlaams vertelt hoe het is om op te groeien in een land in oorlog. 
 

De volgende ochtend, precies om negen uur, zijn ze getuige van een kippenvelmoment. Het grote plein voor het hotel, ja de hele stad, valt plotseling stil. Auto’s stoppen, voetgangers blijven staan; een minuut lang is er alleen de stilte van een volk, dat gezamenlijk zijn slachtoffers herdenkt. Elke dag weer…

Dankzij de Jobo-bus kunnen de 8 mannen toch met elkaar terug.
Inmiddels zijn de 4.000 kilometers afgelegd en is de groep weer veilig thuis in Veenendaal en Katwijk. De bussen en de ladingen zijn weg, maar de herinneringen blijven. Terwijl bestuurslid Ralph zich alweer voorbereidt op de volgende rit, is de conclusie voor de mannen glashelder: de weg is lang, maar de hulp is harder nodig dan ooit.

Copyright 2026 – BOOT Development Foundation

ANBI_zk_diap