Noodhulpreis Nagydobrony, 5-16 mei 2026
Op dinsdag 5 mei 2026 vertrokken wij, Kees en Gerda, in een bus vol hulpgoederen richting Oekraïne. Onze missie was tweeledig: deze goederen afleveren in Oekraïne en het 30-jarig jubileum meevieren van het kindertehuis ‘De Barmhartige Samaritaan’ in Nagydobrony.
Na een ontspannen driedaagse rit kwamen we aan in Kisvarda. Onze eerste stop was bij dominee Szántó József, die samen met een grote groep vrijwilligers een gaarkeuken runt. Zij bereiden en bezorgen dagelijks zo’n 1500 maaltijden voor ouderen en armen. Omdat ze veel van de groenten zelf kweken, overhandigden we hem een doos met kostbare zaden (waaronder wortelzaad), die beschikbaar waren gesteld door Jan van der Weerd.

Daarna vervolgden we onze weg naar Nagydobrony. Bij de grens liepen we vertraging op door nieuwe regelgeving; we moesten aansluiten in de rij voor het vrachtverkeer. Gelukkig zorgde het Rode Kruis-logo op onze bus uiteindelijk voor een snellere doorgang.
We hoorden in Nagydobrony een prachtig verhaal. Stichting BOOT heeft in het verleden betonnen looppaden laten aanleggen in een paar Romadorpen daar. Dankzij deze verharde paden kunnen de kinderen gewoon naar school. Want het is verplicht, mocht het luchtalarm afgaan, dat ze dan binnen tien minuten thuis zijn.
Zaterdagochtend vond de ceremoniële eerste steenlegging plaats voor het tweede meisjeshuis. Dit huis is bedoeld voor meiden boven de 18 jaar, zodat zij bij het tehuis zelfstandig kunnen blijven wonen. De bisschop leidde de ceremonie op symbolische wijze door een gat te graven en er stenen en wat aarde in te werpen.
Ondertussen wachtten de 160 kinderen in spanning op de officiële viering van het 30-jarig jubileum. Andrea, de directrice van het kindertehuis, hield een toespraak waarin ze ook stichting BOOT hartelijk bedankte. Het meisjeskoor zorgde voor de muzikale omlijsting. De feestelijke dag werd afgesloten met een authentieke Oekraïense goulashsoep en een jubileumtaart.

Maandagochtend hebben we de hulpgoederen voor het kindertehuis gelost: medische voeding, A4-papier, speelgoed, pampers, kinderkleding en twee rolstoelen. Vervolgens reden we door naar het verpleeghuis in Nagydobrony om incontinentiemateriaal en andere medische hulpmiddelen af te leveren. Veel van deze spullen waren gedoneerd door dr. Walter de Vries.

Daarna brachten we een bezoek aan het plaatselijke gymnasium. Dankzij onze financiële bijdrage wordt daar momenteel een rubberen vloer onder de fitnesstoestellen aangelegd.

Vervolgens zijn we nog naar Petri en Dianne spullen wezen brengen. Ze zijn bezig met de bouw van een tehuis voor (12) bejaarden.

Ook spraken we met Jurjen en Andrea (van het kindertehuis) en Anne (per telefoon) over een bijzonder bouwproject: we gaan een gebouw vanuit Zaandam verplaatsen naar Nagydobrony.
Zondagochtend zou er een kerkdienst plaatsvinden in de Romagemeenschap van Kisdobron, maar deze moest worden afgelast omdat het huis naast de kerk in brand vloog. Wonder boven wonder bleef het deel waar een bedlegerige oma lag gespaard. Er werd direct een inzamelingsactie gestart voor dit getroffen gezin. Maandagavond werd er alsnog een uitgestelde jubileumavond georganiseerd met toespraken en muziek. Tijdens deze dienst konden we het ingezamelde geld overhandigen aan de emotionele moeder; de vader was op dat moment in Hongarije voor werk.
Aansluitend bezochten we Pappa Pisti in Dobron-Noord en Jussy in Dobron-Zuid om levensmiddelen te brengen. De oorlog slaat ook wonden in de Romagemeenschap. Veel mannen moeten in militaire dienst of vertrekken, waardoor gezinnen zonder inkomen achterblijven.

’s Avonds organiseerden ze in Dobron-Noord spontaan een dienst met zang en toespraken, waarna we de meegebrachte spullen hebben uitgedeeld.
Op dat moment appte Motty de BDF met de dringende vraag of we snel bonen konden leveren, omdat het aantal vluchtelingen in de stad met 50% was toegenomen en zijn voorraad op was. Hij wist op dat moment niet dat wij al op 30 kilometer afstand reden met zes zakken bonen voor hem in onze bus. Dinsdagmorgen brachten we 150 kilo gedroogde bonen en vers fruit naar Motty in Moekatsjeve, die daar een gaarkeuken voor 250 mensen per dag bestuurt.

Achteraf bleek de timing rond de terugreis op woensdagmorgen extra bijzonder. Slechts een paar uur nadat we via Uzhgorod de grens met Slowakije waren overgestoken, werd de grens volledig gesloten omdat er drones waren neergekomen bij de stad.
Na een prachtige, indrukwekkende en veilige reis kwamen we op 16 mei weer behouden aan in Veenendaal.
Copyright 2026 – BOOT Development Foundation
