Noodhulpreis Nyíregyháza (Hongarije), 1-4 juli 2026
We (Maarten en Teun) zijn begin juli voor de derde keer “op bezoek” geweest bij het tehuis Magdaléneum in Hongarije om spullen af te geven. In 2025 zijn Johan en Teun daar voor de eerste keer geweest. Destijds was dat om onder meer enkele verstelbare bedden af te leveren namens een andere stichting/kerk. Het is mooi om te zien dat verschillende stichtingen/kerken samenwerken.
Onze contactpersoon daar is Jack, een Nederlander die daar sinds 1990/1991 woont en werkt. Hij is daar soort manusje-van-alles en werd de afgelopen jaren ook meermaals ingeschakeld om voor kerken/stichtingen te tolken. Hij kan mooi vertellen over de periode begin jaren negentig toen de Russen nog op meerdere plaatsen, ook in de directe omgeving, een basis hadden voor militairen. Ook vertelt hij over de corruptie in Hongarije, hoewel dat volgens hem vele malen minder is dan in Oekraïne. Hij vertelt dan bijvoorbeeld over een aannemer die een klus gegund krijgt waarna ‘s avonds de burgemeester bij hem aan de deur komt om “zijn deel” op te eisen
Het Magdaléneum is een reformatorisch opvang- en zorgtehuis in de stad Nyíregyháza (Noordoost-Hongarije). Er wonen ongeveer 70 meisjes en vrouwen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking. Het tehuis biedt hen een veilige leefomgeving en is nauw verbonden met Nederlandse stichtingen en kerken. Regelmatig gaan er Nederlandse vrijwilligersgroepen (bijvoorbeeld vanuit kerken en stichtingen) op werkvakantie om praktische klussen uit te voeren of om activiteiten met de bewoners te organiseren. Het tehuis is de afgelopen jaren behoorlijk opgeknapt, onder andere door acties van diverse kerken uit Nederland die in een (zomer)vakantie een ruimte/kamer opknappen (zie bijgaande foto van een ‘kunstwerkje’ aan de muur gemaakt door een groepje uit Nederland). Toch zijn de voorzieningen en de inrichting van veel mindere kwaliteit dan bij ons in Nederland. Ook is er onvoldoende personeel om de “bewoners” een “dagprogramma” aan te bieden zodat het vaak toch veel hangen/vervelen(?) is. Ook dat is een reden om deze tehuizen te bezoeken: om ook deze mensen even oprechte aandacht en liefde te geven.
Tijdens ons laatste bezoek (begin juli 2026) bestond de levering onder meer uit til- en hulpmiddelen, rollators, incontinentiemateriaal, kleding en speelgoed. De levering werd bijzonder op prijs gesteld!! Het is goed om te blijven benoemen en te beseffen dat je aanwezigheid, je interesse minstens zo gewaardeerd worden en minstens zo nodig zijn. Zelf kan ik altijd onder de indruk raken van de mensen die daar, zeker niet altijd in ideale omstandigheden, trouw hun werk doen en klaarstaan voor deze mensen.
Wat mijn zwager wel opvallend vond, is dat dit tehuis zich bevindt in een straat met allemaal mooie vrijstaande woningen en villa’s. “Valt er vanuit deze gemeenschap niets te regelen dan?”, vroeg hij zich af. 
Copyright 2026 – BOOT Development Foundation
